Leggen van houten vloeren

Er zijn twee methoden om houten vloeren te leggen te onderscheiden, vast leggen oftewel geheel verlijmen van de houten vloer, of zwevend leggen (los).

Vast (verlijmd) leggen

Bij deze methode wordt de vloer opgebouwd uit twee lagen. Er wordt een tussenvloer van spaanplaat(broodjes) op de ondervloer gelijmd of gespijkerd. Hierop worden de houten vloerdelen op hun beurt weer gelijmd en/of gespijkerd. Naast bovengenoemde methode worden tegenwoordig de werkingsvrije planken of het lamelparket rechtstreeks op de betonvloer verlijmd.

De voordelen van deze methode zijn:

de vloerdelen kunnen niet of nauwelijks werken
bijna geen storende geluiden in de ruimte zelf (loopgeluid, kraken)
kleinere of geen zwelruimten langs de randen nodig

Zwevend leggen

Onder een zwevend gelegde houten vloer wordt een niet vast aan de ondervloer bevestigd geheel van houten vloerdelen bedoeld. Op de ondervloer wordt een schuimachtige tussenvloer (meestal ook vocht en geluidsisolerend) aangebracht. Deze tussenvloer dient in de eerste plaats om oneffenheden uit te vlakken. Hierop worden de van veer en groef (voor een sluitend geheel) voorziene planken gelegd. De voordelen van deze methode zijn:

makkelijk zelf te leggen
de vloer is verhuisbaar
geluidsisolerend naar andere vertrekken (onderliggend appartement)

De nadelen van zwevend leggen:

enigzins loopgeluid, kraken
naadvorming mogelijk
de vloer kan iets "veren"
rekening houden met zwelruimte langs de randen (bij werkingsvrije vloerdelen niet meer nodig!)
niet geschikt voor grote ruimtes, maximale breedte ca. 5 à 6 meter i.v.m. het "vrij" kunnen werken van de massieve vloerdelen (werkingsvrije vloerdelen kunnen probleemloos zwevend in grote ruimtes worden gelegd.)